Brodo van groentebouillon met tortellini

Een krachtige groentebouillon met tortellini. Ideaal voor op een koude dag, als je niet helemaal fit bent of gewoon even behoefte hebt aan 100 % comfortfood!! Je kunt uiteraard de tortellini zelf maken, dat zullen we ook nog wel eens uitleggen, maar je kunt ook net als wij een pak verse tortellini kopen. Dat spaart je een hoop werk, die je dan weer kunt besteden aan het maken van een lekere bouillon. 😉 Liever een brodo van vlees met vlees erin? Kijk dan hier voor het recept.

“Brodo van groentebouillon met tortellini” verder lezen

Pasta met pompoen, spruitjes en pancetta

Voor degene onder ons die de pompoenen nog niet beu zijn en eens iets anders willen maken dan soep: kijk niet verder. Dit is je recept! Het zoete van de pompoen, het zoute van de pancetta en de ietwat bittere van de spruitjes is echt een topcombinatie! Verder geen saus, maar pure smaken. Dat wil je gewoon… Eet smakelijk! En je weet het inmiddels…laat pompoen eerst even met salie en andere kruiden roosteren in de oven. Dat is niet alleen een supercombinatie, maar door verdwijnt ook de wat weeïge smaak die pompoen wel eens kan hebben.

“Pasta met pompoen, spruitjes en pancetta” verder lezen

Spaghetti meatballs

Spaghetti meatballs een typisch Amerikaans gerecht? Welnee, alleen de naam… Ook in Italië wordt er volop spaghetti gegeten met `polpette`. Alleen de manier is vaak wat anders. Eerst wordt de pasta gegeten met de saus en als secondo worden de gehaktballen gegeten met wat salade. Althans, dat is de manier waarop wij het bij nonna nog steeds eten. Eerlijk toegegeven: in het dagelijks leven eten wij het gewoon zoals op de foto….alles op èèn bord….heerlijk! We kunnen het niet vaak genoeg zeggen, gebruik voor gehaktballen nooit alleen rundergehakt. Daar worden ze kurkdroog van en dat komt niet meer goed. Gebruik liefst een mengsel van varkens en kalfs/rundergehakt.

“Spaghetti meatballs” verder lezen

Verse spaghetti met zwarte inkt

Schrik niet van de kleur…. het is maar zwart. Maar echt het proberen waard! Als je zelf eens pasta maakt, meng er dan eens wat verse inktvis inkt doorheen. Het geeft een subtiele zilte smaak aan je pasta en is echt wel heel erg lekker. Je kunt het ook door de risotto mengen. In Italië ligt deze inkt gewoon in de supermarkt, bij de vis, maar dat zal in Nederland en België wel even zoeken worden. Wellicht bij een Italiaanse delicatessenzaak of anders kun je het eens navragen bij de visboer.

“Verse spaghetti met zwarte inkt” verder lezen

Roomijs met èchte vanille

Ik heb al jaren een ijsmachine in de kast staan, die ik vaker heb gebruikt om wijn in te koelen (werkt overigens perfect!) , dan om ijs in te maken. Daar gaat dus vanaf nu verandering in komen. IJs maken is heel eenvoudig en zoveel lekkerder dan ijs uit de supermarkt. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik er zonder ijsmachine niet snel aan zou beginnen, omdat ijs nu eenmaal het mooiste wordt als het gelijktijdig wordt gedraaid en bevroren. Dan krijgen ijskristallen het minste kans om te groeien en wordt het ijs mooi glad en egaal. Laten we eens beginnen met vanille-roomijs…. met èchte vanille !

“Roomijs met èchte vanille” verder lezen

Extra pure chocolademousse

Ik was eigenlijk nooit zo`n fan van chocolademousse. Te zwaar, te zoet, te melkachtig…. Dus nu toch maar eens zelfgemaakt. Ge-wel-dig! Okay, het is niet bepaald light, maar wel luchtig en zeker niet zoet! Ook hier gaat het echt om de kwaliteit van de chocolade. Neem voor dit recept extra pure chocolade van 70%. Dat maakt het echt het verschil. Start je met een slechte chocolade, dan wordt de mousse er niet beter op. Net zoals dat je een cappuccino start met een sterke espressokoffie, waar je de melk bij doet. Dat is echt een hele andere smaak als dat je hiervoor slappe (filter)koffie voor gebruikt. Goede chocolade dus…. En wil je helemaal de blits maken? Doe er dan een bolletje vers gemaakt roomijs bij.

“Extra pure chocolademousse” verder lezen

Gamberoni al forno

Gamberoni zijn heerlijk, maar wij eten ze eigenlijk nooit in een restaurant. De reden? Heel simpel, ze zijn vaak niet of niet goed schoongemaakt. Het staat natuurlijk leuk om van die hele gamberoni op je bord te hebben, met kop en staart er nog aan, maar het is natuurlijk alles behalve smakelijk als je ze zelf nog moet schoonmaken aan tafel. En dan heb ik het dus over het verwijderen van het darmkanaal. Dit zou in ELK restaurant vooraf gedaan moeten zijn!! Maar ik sta er verbaasd over dat zelfs in goede (lees: dure) restaurants dit vaak niet gebeurt. Zelf maken dus en in het restaurant lekker iets anders bestellen 😉

“Gamberoni al forno” verder lezen

Focaccia

Focaccia is een typische gerecht uit Liguria. Je kunt daar op elke hoek van de straat een lekker stuk focaccia eten. Alleen belegd met tomaten, of puur met alleen zeezout, of met pesto en olijven….Noem maar op. Het is niet moeilijk om zelf te maken, want je gebruikt als basis min of meer hetzelfde deeg als pizzadeeg. Je kunt er voor de textuur nog wat griesmeel of semolina over strooien, maar dat hoeft niet eens. Varieer zelf eens met verschillende smaken! Een ideaal gerecht voor een feestje of grote groepen. 

“Focaccia” verder lezen

Speculaas van kastanjebloem

Speculaas, maar dan nét even anders. Ik heb een groot deel van de gewone bloem vervangen door kastanjemeel en dat geeft een hele krachtige smaak aan de speculaas. Het is ook absoluut geen zoete speculaas, maar zelfs vrij kruidig. Geweldig! Ik moet bekennen dat ik een mooi plankje heb om speculaasjes te maken…die heb ik inmiddels aan de kant gegooid ;). Het deeg er in doen gaat prima, maar eruit halen is een ander verhaal. Dat bleef dus voortdurend plakken en dan is het een heel gepeuter om het er weer uit te krijgen. Maar speculaasbrokken zijn ook lekker 🙂

“Speculaas van kastanjebloem” verder lezen

Crumble van “pere della nonna”

Pere della nonna, oftewel peertjes van oma, oftewel stoofpeertjes 😉 Een typisch herfst gerecht. Was het de bedoeling om een crumble te maken? Nee, absoluut niet. Maar ja, iets met afgeleid zijn, telefoontjes, emails etc…. met andere woorden, de tijd vergeten en voordat ik het wist waren ze drooggekookt en bijna moes. Jammer, want ik had de steeltjes er zo mooi aangelaten voor het serveren…. Maar zolang eten niet is aangebrand valt er altijd iets anders van te maken. Een crumble dus. Een hele lekkere zelfs!!

“Crumble van “pere della nonna”” verder lezen