onze kijk op koken…

“…maar de smaken zaten wel goed!” (?!) hoe vaak hoor je dit niet op TV, maar wat zegt het jullie?

Onze kijk op koken is gebaseerd op hoe we naar het leven kijken. Net zoals in de psychologie en filosofie heb je in de kookwereld ook verschillende strekkingen en “leerscholen”. Niet alleen de grote aandacht van de media op koken, maar met name ook het zelf ervaren, hebben bijgedragen aan onze visie over koken…

Pasqualino vertelt… “De dingen die ik doe en beleef in het dagelijkse leven moeten me energie en voldoening geven. Zowel in mijn werk, als wanneer ik met vrienden en familie ben. Koken en eten horen daar dus ook bij. Streven naar geluk, plezier, genot voor jezelf en je naasten is mijn doel. Dat is uiteindelijk hetgeen mij voldoening geeft en niet het succes, de perfectie of het streven naar een bepaalde opgelegde norm.”
Dit valt mij trouwens ook op als ik naar de talloze kookprogramma`s op TV kijk. Neem nu koks als Jamie Oliver, Nigella Lawson, Bill Granger, Antonio Carlucci en Guy Fieri (die blonde van food network) …. De wijze waarop zij koken straalt naar mijn mening gevoel, inspiratie, plezier en eenvoud uit.

“Mijn visie is dat er een verband is tussen hoe iemand tegen koken en eten aankijkt en de wijze hoe die persoon naar maatschappij en leven kijkt.”

Het is een feestje, waarbij het gaat om te genieten en anderen te plezieren. Zoiets van “Laten we onszelf vooral niet te ernstig nemen en laten we het vooral ook leuk houden”. Als je deze koks bezig ziet, dan krijg je er ook zin in om te doen. Ook al is het allemaal niet geometrisch gepresenteerd….

Gewoon goede ingrediënten gebruiken en niet teveel tralala….

Dan hebben we ook nog, naar mijn mening, de categorie “klinische kokers”. De superperfectionisten zeg maar. Dit zijn meestal topchefs en sterrenchefs… Het.moet.perfect.zijn! En die norm wordt ook opgelegd bij anderen. Denk maar terug aan kookprogramma`s als “master chef” en “beste hobbykok van Vlaanderen.” Ik kan je zeggen: ik heb mijn ingrediënten nooit afgewogen in schaaltjes voor me staan en nee, ik weeg mijn olijfolie niet af in eetlepels. Die precisie zul je in onze recepten ook niet terugvinden. Ik heb mijn ingrediënten nooit afgewogen in schaaltjes voor me staan. En nee, ik meet mijn olijfolie niet af in eetlepels.

Nu is het interessant om te zien wat voor impact deze verschillende strekkingen hebben op de amateurkoks (inclusief moi). Vooral in kookwedstrijden waar amateurkoks worden betrokken, is dit effect zichtbaar. Iedereen heeft het over “de smaken zitten goed” (wat dit ook moge betekenen), “de cuisson was niet juist”, “het was niet echt een smaakexplosie of hoogvlieger” (aargh!)”, “het had niet bepaald een hoge moeilijkheidsgraad” (sinds waneer is dit een indicatie of iets lekker is?) en ga zo maar door.

Een gerecht kan blijkbaar niet meer “gewoon lekker en puur” zijn.

Om terug te komen op het begin van het artikel, ik wil hiermee dus aangeven dat in zekere zin de manier van koken ook het maatschappelijke denken weerspiegelt. Dus hoe mensen kijken naar het leven en de waarden in onze samenleving. Denk aan tolerantie ten opzichte van elkaar, de meetlat die we onszelf en andere opleggen, de kijk op het werk en opvoeding, ondernemendheid en met name ook plezier in het leven…..

Al enig idee tot welke strekking wij behoren?

Ik hoop dat we jullie kunnen inspireren met onze recepten en dat jullie ook op deze manier tegen onze recepten aankijken. Dus alvast onze excuses als we er hier en daar een grammetje naast zitten… 😉

Live, love, cook.

Pasqualino & Pauline

2 antwoorden op “onze kijk op koken…”

  1. Mooi verwoord! Jullie inspireren enorm!
    Eten staat bij ons voor genieten. En als ik zie hoe iemand geniet van eten, word ik daar zielsgelukkig van. Ik kook en bak dan ook met alle liefde en plezier. Nee, het zijn meestal geen mooie plaatjes, van een schilderij kun je ook niet eten.
    Ik kook overigens ook op gevoel, ik begin te koken en gaandeweg doe ik er van alles bij. Wel erg lastig om dan recepten met gewichten en hoeveelheden te delen 😉

    1. Hi Nicole,
      Ja dat is het grote probleem… de recepten achteraf uitwerken als je op gevoel kookt. vaak weet ik het wel ongeveer, maar als je het op de gram moet weergeven is dat soms wel lastig. Leuk om te zien hoe jij elke keer weer de meest creatieve dingen op tafel zet!! chapeau.
      groetjes, P&P

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.