Gefrituurde pizza – Pizza fritta Montanara

Pizza fritta Montanara, oftewel gefrituurde pizza, is een typisch gerecht uit Napels. Zeg maar gerust een historisch gerecht. Ontstaan als gerecht uit de `cucina povera`(arme keuken) na de oorlog. Tegenwoordig nog steeds een populair streetfood gerecht. Je kunt ze zowel opvullen en dichtklappen, als een soort calzone en dan frituren. Wij frituren hier alleen het deeg en doen er daarna de ingrediënten op. En tja, waarom zou je een pizza frituren? Omdat het echt heel erg lekker is. je maakt met dezelfde ingrediënten als een klassieke pizza een gerecht dat totaal anders smaakt. Kwestie van smaak en variatie dus.

“Gefrituurde pizza – Pizza fritta Montanara” verder lezen

Bruschetta

Een bruschetta is eigenlijk niets anders dan een geroosterd broodje, besprenkeld met wat olijfolie en in dit geval belegd met verse tomaat. Heel simpel dus, maar toch kan je hier behoorlijk veel aan verknoeien.  Hieronder volgt dus niet zozeer een recept, maar het zijn meer tips om je bruchetta nòg lekkerder te maken. Heerlijk als een zomerse lunch, of bij een aperitief. Als eerste tip: gebruik verse ingrediënten van goede kwaliteit. Als je tomaten geen smaak hebben, dan heeft je bruschetta ook geen smaak. Zo simpel is het. Oh ja, en we spreken het uit als “broesketta”…;)

“Bruschetta” verder lezen

Klassieke tomatensaus

Geef het deeg dus voldoende tijd om te rijzen en vooral om te rijpen. Intussen kan je dan mooi de saus maken voor de pizza en de rest van de ingrediënten klaarmaken. Wij hebben twee manieren om saus te maken: een saus die we koken van verse tomaten en passata, de zogenaamde traditionele rode saus, zeg maar (marinara). We maken ook regelmatig een saus die meer lijkt op een soort marinade van verse tomaten. Deze laatste saus is niet echt een rode saus, maar bestaat uit een mengsel van stukje verse tomaat met olijfolie en basilicum. Het is de moeite om ze allebei eens uit te proberen dus.  “Klassieke tomatensaus” verder lezen

Pomodori pelati

Dit jaar hebben we het dan eindelijk aangedurfd: tomaten inmaken. Elk jaar hadden we het plan, maar elk jaar kwam het er ook maar niet van. Dit jaar 2 kisten (30 kilo) tomaten gekocht en aan de slag gegaan. We hebben er niet zomaar passata van gemaakt, maar het zijn rauwe ontvelde en ontpitte tomaten. Met daartussen wat basilicum. The real stuff dus. Het voordeel is dat je de tomaten echt op allerlei manieren kunt gebruiken: Op de pizza, in de saus, salade, stoofschotels etc. De tomaten zijn aan het einde van het zomerseizoen zo ongelofelijk zoet, dat proef je gewoon. En daar kunnen we dus nu de hele winter van genieten.

“Pomodori pelati” verder lezen

Pesto en tapenade

Pesto is altijd handig. Ik heb altijd wel een bakje in de koelkast of diepvries staan. Lekker voor in de pasta, maar ook op een stuk grof brood, of als smaakmaker in soep of saus. Heel makkelijk om zelf te maken, dus laat de potjes voortaan maar inde winkelschappen staan. “Je eigen pesto is nog altijd de besto”.  Hier hebben we drie soorten gemaakt: 1: de classico, 2: met gedroogde tomaat en geroosterde paprika en 3: met peterselie en walnoot.  “Pesto en tapenade” verder lezen