De pizza-trilogie deel 1: HET DEEG

Pizza ! Overal in de wereld kan je pizza eten en iedereen heeft wel een favoriet. Ik durf te zeggen dat naast de hamburger, de pizza het meeste mondiale gerecht is. Helaas verschilt de kwaliteit van de pizza erg en krijg je lang niet altijd een goede pizza op je bord. OK, smaken verschillen, maar er zijn toch enkele basisregels om een goede pizza te maken.

Naar mijn idee zijn er tijdens het maken van een pizza drie momenten die van belang zijn voor de kwaliteit van de pizza (en waarop je het dus ook kan verknallen).

1: Het deeg, 2: wat je erop doet en 3: de manier van bakken.

We beginnen met…de bodem!

Geloof het of niet, maar alleen al over het deeg zijn er talloze artikels, kookboeken en youtube filmpjes te vinden. Het kan dus blijkbaar op verschillende manieren. De meningen verschillen zelfs over de hoeveelheden gist, water, zout, olie, hoe lang je het laat rijzen, het type bloem, of je er al dan niet een beetje suiker aan toevoegt, hoe dik en waarmee je het uitrolt… Het blijkt dat de Napolitatani van mening zijn dat je maar heel weinig gist moet gebruiken, maar het wel 48 uur moet laten rijzen. Sommigen zijn van mening dat je het deeg maar 2 uur hoeft te laten rijzen, maar dan wel met meer gist.

Daar heb je het dus al…

Ik moet toegeven dat ik ook niet op alle vragen antwoorden heb. Naar mijn bescheiden mening ben ik toch gekend als een goeie amateur “pizzaiolo”, maar hierbij doe ik toch ook een oproep aan jullie om te komen tot het beste resultaat.

Ik doe het als volgt:

Ingredriënten (ruim voldoende voor 4-6 personen)

  • 1kg bloem type “00”. Deze is extra fijn gemalen en heeft het juiste gluten gehalte om het deeg elastisch te maken. Kan je dit niet vinden, dan kan je het beste patisserie bloem gebruiken.
  • 1 blokje verse gist of 1 zakje droge gist.
  • 60% van het gewicht van de bloem in water. In dit geval dus 6 dl. Ik gebruik lauwwarm water
  • snufje zout
  • scheutje olijfolie

Als je internet er op naslaat, zijn er in tussen de recepten veel verschillen in de hoeveelheid gist te vinden. In veel recepten staat een dubbele hoeveelheid gist. Persoonlijk vinden wij dat niet echt lekker (en gezond). Wij gebruiken daarom minder gist en laten het langer rijzen. Een kwestie van geduld dus.

Hoe begin je er aan?

  1. De verse gist los ik op in het lauwe water. Gedroogde gist hoef je niet eerst op te lossen.
  2. Doe de bloem in een grote kom of direct op je werkblad en maak een kuil in het midden.
  3. Doe het gistmengsel in de kuil en voeg een scheutje olijfolie toe, Doe wat zout aan de rand van de bloem. De zout en gist mogen elkaar niet raken, anders rijst het niet goed.
  4. Ik kneed het deeg tenminste 20 minuten met de hand tot het elastisch is.
  5. Ik laat het deeg 2 uur rijzen in een grote bak met een vochtige warme doek erover.
  6. Na 2 uur maak ik bolletjes pizza en doe deze in een grote platte bak met een vochtige warme doek erover en laat deze dan nog 2 uur rijzen.

Nu komt nog een bekentenis: Ik gebruik voor het maken van een pizza zowel mijn handen als een deegroller. Eerst met de handen de bol uitdrukken tot een enigszins platte schijf. Om het goed dun te krijgen gebruik ik toch een deegroller. Gewoon, omdat ik niet in staat ben om het met kunst en vliegwerk in de lucht te draaien. Aangezien ik toch liever dunne dan dikke pizza`s heb, is dit voor mij de beste oplossing. Ik moet ook bekennen dat de ene keer het deeg beter lukt dan de andere keer.

Tot zover mijn onthullingen over het deeg.

Kom maar op met jullie ervaringen!… Is dit herkenbaar, of hebben jullie nog een gouden tip? Laat hieronder of op de facebook pagina een reactie achter.

Grazie!

Volgende keer deel 2: de saus en het beleg!

2 gedachten over “De pizza-trilogie deel 1: HET DEEG”

    1. Dag Erica,
      Dat is inderdaad een belangrijke vraag en ik realiseer me dat we dat niet echt hebben uitgelegd in het verhaal.
      bij deze doe ik dus alsnog een poging:
      Het is belangrijk dat je bloem hebt dat fijne is en het juiste glutengehalte (voor de elasticiteit) bevat. Type “OO” zegt eigenlijk alleen iets over de malingsgraad. Het is dus het meest fijne bloem dat er is. Ik denk dat dat in Nederland overeenkomt met de patentbloem. Anders kan je ook broodmeel gebruiken. Als er speciaal “pizzabloem” is te verkrijgen, is dat ook nog te proberen. Dat heeft dan wellicht ook al de juiste fijnheid en glutengehalte. In Italiaanse speciaalzaken kan je het krijgen, maar daar betaal je wellicht veel voor.
      Verse gist kan je in Belgie gewoon in de supermarkt kopen, in het koelvak. (vaak even vragen anders zoek je je suf). In Nederland kan je het proberen bij de Turkse bakker, de ecowinkel, maar ook bij de Sligro hebben ze het. Mocht het echt niet te vinden zijn, dan kan je droge gist gebruiken. Dan gebruik je 1 zakje per 1 kilo bloem.

      Ik hoop dat je iets mee kunt. Succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.